Romulus & Remus, de geboorte van Rome.

Door: Linda Bakker

Koning Proca verwekte twee zonen, Numitor en Amulius. Numitor kreeg het koningschap, omdat hij de oudste was, maar Amulius verdreef zijn broer en regeerde. Amulius pleegde verschillende misdaden, hij doodde de zonen van zijn broer Numitor en maakte zijn dochter, Rhea Silvia, tot een Vestaalse maagd. Een Vestaalse maagd moest haar hele leven maagd blijven, anders werd ze levend begraven! Op een dag werd de Vestaalse maagd, Rhea Silvia, verkracht door Mars. Zij raakte zwanger en baarde twee zonen. Zij en haar twee zonen werden niet beschermd tegen de wreedheid van koning Amulius. Rhea Silvia werd in de gevangenis gegooid en de twee zonen werden in een stromende rivier gegooid. Het mandje met daarin de jongens werden, volgens het verhaal, door het water op de kant gezet en een dorstige wolvin uit de bergen kwam op het geblèr van de jongens af. Maar wat er toen gebeurde had niemand verwacht, de dorstige wolvin bood de jongens haar tepels aan en de jongens dronken er gulzig van.

Zo vond Faustulus de jongens. Faustulus was de meester van het vee van de koning. Hij nam de jongens mee naar huis. Samen met zijn vrouw Larentia voedde hij de jongens op. Sommige mensen dachten dat Larentia een publieke vrouw was en daarom werd ze lupa (wolvin, maar ook hoer) genoemd. Zo werden Romulus & Remus geboren en opgevoed. De jongens groeiden op tot grote, sterke mannen. Door een misverstand werd Remus opgepakt en naar Amulius, de koning, gebracht. Hij werd gestraft. Faustulus had altijd al het vermoeden gehad dat Remus en Romulus de zonen van Rhea Silvia waren, dus zonen van de dochter van de eigenlijke koning Numitor. Hij had dit echter nooit aan iemand verteld. Nu moest hij wel en vertelde het hele verhaal aan Romulus. Romulus deed samen met een groep jonge mannen een aanval op Amulius en Remus kwam met een andere groep. Op deze manier vermoorden zijn koning Amulius. Nu kwam Numitor uiteindelijk toch aan de macht.

Nu iedereen wist dat Remus en Romulus koningzoons waren, wilden zij een stad stichten op de plek waar ze te vondeling waren gelegd. Er was echter een probleem, Remus en Romulus kregen ruzie over wie de koning van de nieuwe stad zou worden. Zij verwachten dat de goden hen wel een teken zouden geven wie de koning van de stad zou worden. Remus kreeg het eerste teken, hij zag vanaf de top van de Avantijn, zes gieren. Romulus zag echter vlak daarna twaalf gieren vanaf de top van de Palatijn. Ze kregen slaande ruzie. Remus vond dat hij koning van de stad mocht worden, omdat zijn teken eerder was gekomen. Romulus vond dat hij recht had op het koningschap, omdat hij meer gieren had gezien. De ruzie liep uit op een moordpartij waarvan Remus het slachtoffer werd. Zo werd Romulus koning van de nieuwe stad, die genoemd werd naar de stichter, Rome.

Het verhaal over Remus & Romulus is een sage. Maar de bevolking in de Oudheid geloofde het verhaal letterlijk. Een minder populaire versie van de sage is dat Remus & Romulus kinderen zijn van een lupa. De lupa kan de dorstige wolvin zijn die de jongens haar tepels aanbood of Larentia, de vrouw van Faustulus, die lupa genoemd werd, omdat men dacht dat zij een publieke vrouw was. Al ten tijde van de belangrijkste geschiedschrijver Livius was het moeilijk de begintijd van Rome te reconstrueren. Door mondelinge overleveringen wordt algemeen aangenomen dat Rome gesticht is op 21 april 753 v. Chr. De Romeinen vieren het feest van Parilia om de dag te herdenken dat de broers de stad stichtten. Tegenwoordig noemen ze dit Natalis Romae, ofwel de geboorte van Rome.